Home

In het derde weekend van maart, ben ik met 5 andere vrijwilligers naar de gebied The Wild Coast geweest. Het is nu al een tijdje geleden. Ik heb mijn weblog niet geupdate omdat ik het veel te druk, en te leuk had op het project om een uurtje achter de computer te kruipen. Nu ik  hoorde dat de mensen in Nederland toch wel nieuwsgierig waren, maak ik dat ene uurtje toch maar even vrij.

Vorige week dinsdag was het de bedoeling om met alle vrijwilligers naar de school van Sandile te gaan. Daar was een soort van ouder meeting. Wij waren gevraagd door de juffrouw om iets heel speciaals de knutselen met de kinderen. Nou leuk dachten wij een soort mee-kijkdag voor de ouders. Dat pakte wel even anders uit dan verwacht.
Ik had in eerste instantie geen zin om met zo veel vrijwilligers en kinderen in een beste klein klaslokaaltje te gaan knutselen.
Sandile zit toevallig in het huisje waar ik af en toe help, en zijn huismoeder ging dus ook naar school voor de meeting. Nou ik dacht laat ik dan maar mooi met mijn huismoeder naar de meeting gaan.
In het busje op weg naar de school vertelde de huismoeder me, dat het geen meekijkdag was, maar meer een vergadering. Nou dacht ik nog, dat kan ook nog best interessant zijn. Toen de huismoeder en ik samen aankwamen gingen net al de andere vrijwilligers terug naar Mother of Peace.

 
Op woensdag heb ik eerst lekker uitgeslapen. Dat was wel even nodig, want de nachten daarvoor had ik niet zo lekker geslapen. Jessica en ik hadden in de ochtend besloten om het theater op te ruimen. Het was er namelijk een rotzooi. Alle kleren lagen door elkaar, en de vloer lag bezaait met rotzooi. Een van de zitzakken is kapot, waardoor er allemaal witte bolletjes over de grond versprijd waren. We vonden het wel eens tijd om dat even te gaan opruimen.
We waren eerst begonnen met de kleren, weer fatsoenlijk te sorteren en op te hangen. De kleren daar zijn soms zo grappig dat we zelf ook wel even wat van de kleren wilde passen. Nadat de kleren een beetje geordend waren, zijn we op zoek gegaan naar een stofzuiger. Voor het hele terrein hebben ze hier 1 stofzuigen, en wel zonder borstel. Dus Jessica heeft het hele theater op haar knien gestofzuigt. Ik ben zelf verder gegaan met de kleren. Ik denk dat ik hier mijn sponsergeld ga uitgeven aan een nieuwe stofzuiger!

Dit zijn de foto's die horen bij mijn vorige weblog

De afgelopen dagen stonden voor mij in het teken van afscheid van oude vrijwilligers en kennismaking met de nieuwe vrijwilligers.
Op dinsdag en donderdag hebben we de toilletgebouwen geverfde op de inkwali basisschool. Dit was best leuk om te doen, en volgens mij heb ik totaal geen verf-talent.

Dit weekend ben ik samen met Anneke, Jessica en Carolien(palm tree center) naar de safariparken ST Lucia en Hluhluwe geweest. Dit was een geweldig weekend, en een hele mooie ervaring.

Sanibonani nonke e-holland, (hallo iedereen in nederland)
Wat gaat de tijd hier toch snel voorbij. Ik ben nu al ongeveer 19 dagen in Zuid-Afrika, en het leek wel gisteren dat ik op het vliegveld in Durban op mijn koffers stond te wachten. Ik ben blij dat ik deze maand nog niet naar huis hoef.
Op maandag hebben we de verjaardag van Anneke gevierd. Ze werd 50. We hadden speciaal voor haar een Sara-pop gemaakt. Iets wat ze eigenlijk liever niet wilde, haha. Gelukkig kon ze er wel om lachen.

Maandag had ik echt heel hard nodig om bij te komen van het weekend. Aah wat was dat weekend vermoeiend zeg, maar ook wel erg leuk. Deze hele week was ik ingeroosterd bij de homeworkroom. Op maandag hebben we samen met de kinderen valentijnsharten gemaakt. Deze harten konden de kinderen voor iemand anders maken. De kinderen vonden het erg leuk om te maken. En Valentijnsdag leeft ook heel erg in Zuid-Afrika. Op de radio hoorde we niets anders dan reclames over chocolade en andere valentijnscadeautjes.
Op dinsdagochtend zijn we speciaal naar het internetcafé gegaan, omdat het internet bij Mother of Peace al een tijdje niet werkte. Ahh het is gewoon lekker om even op internet te kunnen, en contact te kunnen hebben met Nederland.

Zo hehe weer terug van een vermoeiend, gezellig en hobbelig weekend. Vrijdag zijn we met alle 8 vrijwilligers van Mother of Peace en 1 vrijwilliger van Palm tree vertrokken naar de Drakensbergen en Lesotho.
Voor de eerste overnachting reden we naar de sani logde. Een backpakers aan de voet van de drakensbergen. Ik deelde daar een kamer met Jessica en Sanneke. Later kwam daar ook nog een niet onaantrekkelijke fransman bij. Dit leverde hilarische taferelen op, want iedereen wilde die jongen natuurlijk wel even bekijken. We waren net een stel puberkinderen. Eerder die middag zijn we met de hele groep een uurtje gaan wandelen. Halverwege begon het te onweren, en we vonden het allemaal erg spannend en eng in de bergen. Dus we schroefde het tempo een beetje op. Een paar minuten later begon het te regenen, en toen liepen we dus nog sneller. Gelukkig zijn we allemaal veilig weer terug gekomen bij de lodge

Hallo Iedereen,
Hehe daar zit ik dan eindelijk in Zuid-Afrika. Na zo een lange tijd wachten eindelijk aangekomen. Zondag vloog ik samen met Anneke en Jessica(andere vrijwililgers) naar Durban. Als eerst vlogen we vanuit amsterdam naar Londen. In Londen aangekomen werden al onze tassen uitgepakt, omdat er een verboden flesjes water in zaten. Na een hoop gedoe, en het lief aan kijken van de douane kregen we ze uiteindelijk toch mee. De rest van de reis verliep gelukkig voorspoedig.
Op maandag 1 februari kwamen we aan bij het terein van Mother of Peace. Mijn eerste indruk was, het is hier net een vakantiepark. Met verschillende bungalows. Zelf slaap ik in een huisje met 3 andere vrijwilligers. Het was hier ook gelijk erg warm. Wel zo een 30 graden. Dat is wel even wennen met dat winterweer in Nederland. Na een lekkere pizza, ben ik maar vroeg naar bed gegaan.

Yes de aanmelding is rond, en ik ga samen met Jessica van Haaften voor 3 maanden naar Mother of Peace