Zo hehe weer terug van een vermoeiend, gezellig en hobbelig weekend. Vrijdag zijn we met alle 8 vrijwilligers van Mother of Peace en 1 vrijwilliger van Palm tree vertrokken naar de Drakensbergen en Lesotho.
Voor de eerste overnachting reden we naar de sani logde. Een backpakers aan de voet van de drakensbergen. Ik deelde daar een kamer met Jessica en Sanneke. Later kwam daar ook nog een niet onaantrekkelijke fransman bij. Dit leverde hilarische taferelen op, want iedereen wilde die jongen natuurlijk wel even bekijken. We waren net een stel puberkinderen. Eerder die middag zijn we met de hele groep een uurtje gaan wandelen. Halverwege begon het te onweren, en we vonden het allemaal erg spannend en eng in de bergen. Dus we schroefde het tempo een beetje op. Een paar minuten later begon het te regenen, en toen liepen we dus nog sneller. Gelukkig zijn we allemaal veilig weer terug gekomen bij de lodge
Op zaterdagochtend vertrokken we naar de drakensbergen. In een jeep, dat was ook wel nodig want de weg was erg hobbelig. Drakensbergen is een erg mooi gebergte. De gids was erg aardig, oud, en hij had veel interesse in ieder bloemetje langs de weg. Het was een erg mooie rit, maar ik was ook wel blij dat we veilig boven zijn geraakt. De gids reed zijn jeep namelijk vaak net langs een afgrondje.
In lesotho aangekomen moesten we nog een flinke rit maken, voor we eindelijk bij onze slaapplaats waren. de slaapplaats was in een erg eenvoudig huisje, met een soort gat als toilet.
Laat in de middag zijn we naar een dorpje geweest in lesotho. Dat is echt heel eenvoudig. De huisjes zijn nog gemaakt van stenen en een soort van modder. Zo iets wat je in nederland alleen in het archeon kunt bekijken.
Tijdens het bezoek aan het dorpje zijn we naar traditionele dansers gaan kijken. Deze dansers hadden een enorme hawaii-rok aan met belletjes eronder. Dit zag er wel grappig uit. Later moesten we de dans zelf proberen, met rok en al. Ik had het idee dat ik toch nog iets van carneval kon meemaken, maar dan wel in lesotho.
In het dorpje speelden de kinderen het spelletje kaye(of zo iets). Een soort trefbal. De kinderen waren zo fanatiek dat ik het niet kon nalaten om even met ze mee te spelen. Het spel zag er simpel uit, maar in de praktijk was het toch nog best moeilijk.
Na een redelijk goede nachtrust, zijn we op zondag te voet naar een kerkje geweest. Daar deden de locals een soort mis voor ons. Erg grappig.
Wat later op de middag gingen we naar een traditional healer. Ze heeft me een toekomst met 5 kinderen voorspelt. Ik kan dus alvast aan de slag! haha. Ik ben beniewd of het zal uitkomen. ik denk het eerlijk gezegt niet.
Na de lunch was het tijd om weer terug richting Durban te rijden.
Eerst weer naar de sani pass, en daarna een heel stijl hobbelig stuk naar benenden.Ik zat achter in het de jeep, en werd helemaal heen en weer geschud. Ik was ook erg blij toen we weer beneden waren.
De rit terug naar mother of peace duurde echt heeeeeel lang. Iedereen was uitgeput, en had honger. Gelukkig konden we na 10x vragen aan de chauffeur, stoppen om te eten.
Terug bij mother of peace kwam ik erachter dat ik mijn fotocamera in de taxi had laten liggen. Gelukkig kon ik de chauffeur bellen, en hij zal mijn camera op vrijdag weer bij mother of peace geven. Ik was erg opgelucht toen ik dat hoorde! en kon ik rustig gaan slapen.
Ingrid
Wauw 5 kinderen das een hele klus Margot hihi. Gelukkig ben je zo lekker nuchter. Vervelend van je fototoestel, maar gelukkig heb je hem van de week weer terug. Geweldig hoor dat de organisatie jullie dit leuke uitje hebben bezorgd.